สถาบันอุดมศึกษาเป็นสังคมที่มีโครงสร้างและความสัมพันธ์เชิงอำนาจซับซ้อน โดยปัญหาการล่วงละเมิดทางเพศในปัจจุบัน ขยายขอบเขตจากการสัมผัสทางกายไปสู่การคุกคามทางวาจา สายตา และสื่อสังคมออนไลน์ ซึ่งส่งผลกระทบต่อสิทธิมนุษยชนและศักยภาพในการเรียนรู้ตามรายงานของ UN Women การเปลี่ยนแปลงทางสังคมและเทคโนโลยีทำให้พฤติกรรมที่เคยถูกมองข้าม เช่น การวิจารณ์รูปร่างหรือการพูดจาสองแง่สองง่าม กลายเป็นปัจจัยสร้างสภาพแวดล้อมที่เป็นพิษ ในบริบทของมหาวิทยาลัยไทย ปัญหาสำคัญคือ “วัฒนธรรมแห่งความเงียบ” ที่ผู้ถูกกระทำไม่กล้าร้องเรียนจากความกลัวต่อผลกระทบทางการเรียนและอาชีพ โดยเฉพาะเมื่อผู้กระทำเป็นผู้มีอำนาจเหนือกว่า ทั้งนี้ งานวิจัยชี้ว่าปัญหาดังกล่าวมีรากฐานจากค่านิยมทางสังคม ทัศนคติทางเพศ การขาดความเข้าใจในนิยามการล่วงละเมิด และระบบร้องเรียนที่ไม่ชัดเจน ซึ่งหากปล่อยไว้จะก่อให้เกิดบาดแผลทางจิตใจ ความเสียหายต่อชื่อเสียงของสถาบัน และความเสี่ยงทางกฎหมายในระยะยาว
         จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยฝ่ายการเรียนรู้และพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ สำนักบริหารทรัพยากรมนุษย์ ตระหนักถึงความสำคัญในการเสริมสร้างความรู้ ความเข้าใจ เพื่อสร้างสภาพแวดล้อมการทำงานที่ปลอดภัยและเคารพในสิทธิของทุกคน จึงได้จัดโครงการอบรมดังกล่าวขึ้น โดยมีรายละเอียดดังต่อไปนี้